هم میهن گرامی

با امضا پتی شن زیر، قدمی دیگر در جهت حفظ تمامیت عرضی کشورمان برخواهیم داشت.

http://www.parstvpoll.com

به انگیزه دفاع از تمامیت ارضی و حقوق نسلهای سرزمینمان ایران

    جستاری کوتاه در خصوص نام و هویت دریای کاسپین

   دریاچۀ مازندران از دید عموم منتقدین سیاسی به عنوان استراتژیکی ترین دریاچه دنیا لقب گرفته است. واقع شدن این دریاچه در میان پنج کشور با ساختارهای سیاسی متفاوت و استخراج نفت از کف آن از عمده دلایلی است که می توان به  آن ها اشاره کرد. بدین جهت لازم است تا با شناخت تاریخچه و هویت حاشیه نشینان آن نامی واحد و شایسته را برای این دریاچه به کار بریم.

   کاسپین نامی است باستانی که با حمله اعراب به ایران و تغییر بخشی از ساختارهای زبان فارسی به قزوین تغییر شکل یافت. این نام به ناحیه ای از شمال کشور اطلاق می شد که علاوه بر قزوین کنونی، گیلان را نیز در بر می گرفت. به دلیل همجوار بودن این منطقه با دریاچۀ شمالی و حضور کشوری منسجم و قدرتمند در جنوب آن، این دریاچه کاسپین لقب گرفت. اکنون نیز در تمامی نقشه های بین المللی نام کاسپین به عنوان تنها نام حقیقی این دریاچه مورد پذیرش قرار گرفته است.

  در آغاز حکومت خاندان پهلوی در ایران، رضا شاه کبیر به دلیل گسسته شدن قزوین از این دریاچه، نام " مازندران " را به عنوان نام جدید آن برگزید. مازندران به دلیل قرار گرفتن در مرکز ناحیۀ جنوبی دریاچه گزینۀ بسیار مناسبی به حساب می آمد. امروز نیز " مازندران " بیش از هر عنوان و لقب دیگری شایسته دریای شمال فلات ایران است.

   گزینه های دیگری نیز برای این دریاچه مطرح است. " خزر " واژه ای است ترکی که ریشه در آسیای میانه و سرزمین مغولستان دارد. با حملۀ چنگیز خان به ایران و استیلای قوم مغول در حاشیه شرقی دریای مازندران, نام خزر نیز در میان ساکنین منطقه مطرح گردید؛ ولی به دلیل بی هویت بودن و نداشتن پیشینه تاریخی، همچنین متناسب نبودن با تمدن های چندین هزار ساله غربی و جنوبی نتوانست در میان لفظ مردم جایی برای خود بیابد. عنواین دیگری چون طبرستان و گیلان نیز بعضا برای این دریاچه مطرح شده است که به دلیل کمرنگ بودن توضیح در خصوص آن را لازم نمی دانیم.

   با توجه به مطالب ذکر شده در خواهیم یافت که هرچند کاسپین نام تاریخی این دریاچه است، اما عنوان مازندران متناسب تر و معقول تر به نظر می رسد. به علاوه نفی نام خزر هیچگاه به معنای نفی حضور ترکمن های دلیر و غیور ایرانی نیست. ایرانیان ترکمن قرن هاست که مرزبانان این آب و خاک بوده و هستند و نمی توان نقش ایشان را در حفظ و صیانت ایران در مقابل بیگانگان نادیده گرفت.

    هم نوع دوستی یا وطن فروشی ؟

 سخنگوی دولت در حضور جمعی از خبرنگاران، به تاریخ دهم دی ماه هشتاد وشش اعلام کرد: ما بر سر حق بیست درصدی خود در دریای مازندران ایستاده ایم و در مذاکرات آتی از حق مالکیت خود کوتاه نخواهیم آمد !؟

  در آینده نزدیک به طور کامل به بررسی و تحلیل این اقدام دولت خواهیم پرداخت؛ اشاره به این نکته لازم است که تملک ایران بر نیمی از دریای مازندران بارها مورد تائید جوامع بین المللی قرار گرفته است و گذشتن از این حق به منزلۀ گذشتن از حق هفتاد و چند میلیون ایرانی در سراسر جهان است.

دریاچه کاسپین

   کاسپین به عنوان بزرگترین دریاچه جهان همواره به اندازه یک دریا ارزشمند بوده و واقع شدن تمدن ایران در جنوب آن این دریاچه را برای ما ایرانیان به اندازه خلیج فارس پر اهمیت ساخته است.

   قریب به دویست سال پیش با آغاز جدا شدن ایران شمالی از کشور بزرگ ایران در زمان حکومت قاجار و پیوستن اجباری این سرزمین ها به روسیه تزاری آن زمان، از نفوذ ایران بر دریای کاسپین کاسته شد و با عقد قراردادهای ننگ آور که تماماً به ضرر ایران بود به اوج خود رسید.

   با از بین رفتن حکومت تزاری  و تحول در نظام ساختاری کشور شوروی برای مدتی از اعمال فشار بر کشور ایران کاسته شد و در نهایت با بر سر کار آمدن خاندان پهلوی این نفوذ به حداقل رسید (البته به جز ظهور فرقه دموکرات آذربایجان در سال 1324). به این ترتیب با سیاست های درست آن زمان ایران توانست حق پنجاه درصدی خود را از این دریا به ثبت برساند و از منابع این دریاچه به طور عادلانه بهره مند شود.

   با فروپاشی کشور شوروی و ظهورکشورهای جدید مانند ترکمنستان و قفقاز( آران ) این دریا اهمیت مضاعفی پیدا کرد و باعث شد تا این کشورها نیز از این دریاچه بزرگ حق خود را بخواهند.

   بر اساس منطق اگر پدری بمیرد ارث آن بین فرزندانش تقسیم می شود و به جز اموال پدر چیز دیگری به فرزندان نمی رسد. ولی اکنون به خاطر دلایل متعدد سیاسی این کشورها می خواهند حق خود را از ایران بگیرند. در حالی که از زمان حکومت پهلوی نیمی از این دریاچه مال ایران بوده است و نباید اجازه دهیم این قسمت از کشور عزیزمان به خاطر دلایل سیاسی که مردم ایران در آن نقشی ندارند از ایران جدا شود.

   فراموش نکنیم همان قدر که جدا شدن ارمنستان و آران برای ما سخت بود، جدا شدن حتی یک هزارم درصد از این دریاچه برای ما تلخ و ننگ آور است.